Η Τραγωδία στον Μαραθώνιο του Τόκιο
Στις 21 Οκτωβρίου 1964, στο Ολυμπιακό Στάδιο του Τόκιο, ο Κοκίτσι Τσουμπουράγια έζησε μια στιγμή που στιγμάτισε την καριέρα του. Βρισκόταν στη δεύτερη θέση στον τελευταίο γύρο του μαραθωνίου, με τον Αιθίοπα Αμπέμπε Μπικίλα να έχει ήδη εξασφαλίσει το χρυσό. Όλα έδειχναν ότι το ασημένιο μετάλλιο θα πήγαινε στην Ιαπωνία, στα χέρια του Τσουμπουράγια.
Όμως, στην τελική ευθεία, ο Βρετανός Μπέιζιλ Χίτλεϊ επιτάχυνε και προσπέρασε τον Τσουμπουράγια, κατακτώντας το ασημένιο μπροστά σε ένα ενθουσιασμένο κοινό. Ο Τσουμπουράγια τερμάτισε τρίτος, με χάλκινο μετάλλιο και χρόνο 2:16:22.8, μόλις λίγα δευτερόλεπτα πίσω από τον Χίτλεϊ.
Αυτό το μετάλλιο ήταν ιστορικό για την Ιαπωνία, καθώς ήταν το πρώτο ολυμπιακό μετάλλιο που κέρδισε Ιάπωνας αθλητής στη μεταπολεμική εποχή. Ωστόσο, για τον ίδιο τον Τσουμπουράγια, η ήττα ήταν μια βαθιά πληγή. Θεώρησε ότι διέπραξε ένα «ασυγχώρητο λάθος» απέναντι στον ιαπωνικό λαό και δεσμεύτηκε να το «διορθώσει» στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού, τέσσερα χρόνια αργότερα.
Η Πρώτη Γνωριμία με το Τρέξιμο
Ο Κοκίτσι Τσουμπουράγια γεννήθηκε στη Σουκαγκάουα, στην Φουκουσίμα, το 1940, σε μια μεγάλη οικογένεια. Από μικρός έδειξε ενδιαφέρον για το τρέξιμο, παρά τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε στα πόδια του στην παιδική του ηλικία. Παρόλα αυτά, κατάφερε να ξεπεράσει τις δυσκολίες και να εξελιχθεί σε έναν από τους κορυφαίους μαραθωνοδρόμους της εποχής του.






