Ο ΠΑΟΚ, παρά τη μέτρια απόδοση του τελευταίου έτους στο Ηράκλειο, δεν ήταν απόλυτα κακός—αλλά και δεν ήταν χειρότερος από τον ΟΦΗ. Αν και η εικόνα του συλλόγου βελτιώθηκε σε αγώνες με ομάδες όπως η Καλαμάτα ή ο Ηράκλης, η αποτυχία του στην τελευταία φάση της κανονικής περιόδου, παρά την απουσία ευρωπαϊκού αγώνα, αποκαλύπτει ένα κενό που δεν είχε προφανεί μέχρι τώρα.
Η διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων είναι εμφανής: ο Χρήστος Κόντης, παρά τις πρώτες του δυσκολίες, έχει καταφέρει να εμπνεύσει τους παίκτες του με τρόπο που ο Αλέσιο Λίσι δεν κατάφερε ποτέ να επιτύχει. Ο ΟΦΗ, με την ψυχή του και την οργανωμένη στρατηγική του, έμεινε ανώτερος σε κάθε αγώνα. Αντίθετα, ο ΠΑΟΚ έμεινε ακατάλληλος, χωρίς την απαραίτητη συνοχή και οργάνωση.
Η συζήτηση μεταξύ των παίκτων του ΠΑΟΚ κατά τη διάρκεια του αγώνα με τον ΟΦΗ έδειξε το πρόβλημα: κάποιοι δεν κατάφεραν να αγωνιστεί με την απαιτούμενη ένταση, κάτι που αποτυπώθηκε και στην αναλυτική απόδοση. Το μέλλον του Λίσι, καθώς και οι δύσκολες αποφάσεις του προπονητικού ιδιώτη Ιβάν Σαββίδη, φαίνεται να έχουν επιπτώσεις που θα απαιτήσουν σημαντικές αλλαγές.
Μια άλλη πτυχή που προκύπτει είναι η παρουσία του Μυστακίδη, η οποία έχει αναπληρώσει μερικά κενά, αλλά δεν έχει ικανοποιήσει πλήρως τις προσδοκίες. Η ερώτηση που προκύπτει είναι: πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ο ΠΑΟΚ χωρίς την σωστή υποστήριξη και την σωστή στρατηγική;
Η τελευταία φάση της κανονικής περιόδου είναι μια δοκιμασία για τον ΠΑΟΚ, αλλά και μια ευκαιρία να αποκτήσει την αναγνώριση που έχει δικαίωμα να έχει.





